Uniwersalność przesłania powieści
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tytuł powieści: Zbrodnia i kara jest znaczący, ponieważ odzwierciedla główny wątek utworu. Kara Raskolnikowa ma dwie postacie: cierpień umysłowych i cierpień fizycznych. Załamanie, ciężki stan psychiki i ducha Rodiona po zbrodni – to wymiar duchowy kary. Jest on trudniejszy do zniesienia od cierpień fizycznych, ponieważ ciągle dręczą bohatera wyrzuty sumienia, halucynacje i świadomość bycia zbrodniarzem. Raskolnikowa zadręczyło uczucie odtrącenia od ludzkiej wspólnoty. Nie mogąc tego znieść, sam postanowił przyznać się do winy, oddając się w ręce sprawiedliwości i ziemskiego prawa. Rodion wolał zginąć na katordze, niż żyć w ciągłym wyobcowaniu. W ten sposób pragnął zmyć z siebie plamę grzechu ciężkiego i ponownie wejść między ludzi.

Zsyłka na Sybir była dla zbrodniarza pewnego rodzaju pokutą i zadośćuczynieniem. Pozwoliło mu to w pewnym stopniu oczyścić się z winy i odnowić swoje człowieczeństwo. Kara fizyczna była dla Raskolnikowa mniej dotkliwa również dlatego, że Sonia nieustannie wspierała go swoją obecnością.

Losy głównego bohatera powieści Dostojewskiego są klasycznym przykładem na to, że nie ma zbrodni bez kary. Każdy zły czyn zostanie odkryty, a jego sprawca ukarany. Tak więc jest to przestroga dla nas wszystkich, przypominająca nam o tym, że nie możemy na tym świecie czuć się bezkarni, bo czuwa nad nami prawo boskie i ziemskie, które jest nieugięte. Zarówno boskie, jak i ziemskie prawo mówi o tym, że zbrodnia musi być ukarana. Tak więc kara jest nieodłącznym następstwem każdej zbrodni, może ona nastąpić od razu lub po pewnym czasie, lecz jest nieunikniona.


Nie ma zbrodni bez kary – takie jest zasadnicze moralne przesłanie.Przyznanie się do winy wymaga ogromnej odwagi, wiąże się z gotowością wzięcia na siebie pełnej odpowiedzialności za popełniony czyn. Odkupienie grzechu może nastąpić przez dobrowolne poddanie się karze. Droga do wolności wiedzie przez cierpienie. Tylko prawda może wyzwolić człowieka. Powieść Dostojewskiego stawia uniwersalne pytania, na które próbuje znaleźć odpowiedź. Pyta o człowieka o jego moralną kondycję, o to, co mu wolno, a czego nie. Rozważa istotę dobra i zła; zastanawia się, gdzie przebiega granica pomiędzy tymi dwiema wartościami.

Udostępnij




  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka pozostałych bohaterów Zbrodni i kary
2  Wątek religijny w Zbrodni i karze
3  Zbrodnia i kara - streszczenie w pigułce



Komentarze
artykuł / utwór: Uniwersalność przesłania powieści


  • radek - poczytaj biografię Dostojewskiego - tam wątek śmierci jego ojca nie jest do końca wyjaśniony...padają podejrzenia, że Fiodor wraz z braćmi zamordował swego ojca tyrana... Monika (kitsunee {at} poczta.fm) - właśnie o to chodzi, że Raskolnikowa dręczyły wyrzuty sumienia tyle tylko, że on do końca w powieści nie przyznał się do tego - to właśnie było jego tragizmem - to, że był zwykłym człowiekiem, który też ma uczucia i emocje (a co za tym idzie dręczące wyrzuty sumienia i poczucie winy) a on tak bardzo chciał udowodnić sobie że jest niezwykły, że nie dopuszczał do siebie prawdy, nie dopuszczał myśli o tym że cierpienie bierze się z wyrzutów sumienia, niestety jego teoria o NADLUDZIACH się nie sprawdziła. Wiemy natomiast praktycznie od początku powieści, że jego choroba - mam na myśli gorączkę, poty i osłabienie a później oczywiście omamy, psychozy i ogólną depresję - brała się z obawy przed schwytaniem, z obawy przed tym, że jego zbrodnia ujrzy światło dzienne a co za tym idzie zbrodnia okaże się niedoskonałą. Rodion Raskolnikow od początku usilnie wypierał świadomość występowania wyrzutów sumienia ponieważ był racjonalistą i wierzył, że rozumowe podejście zapewni mu spokój wewnętrzny.
    Paulina (paulinasrokowska {at} gmail.com)

  • Odpowiadam Marcinowi Marcin257 {at} op.pl Życie pokazuje, że z tą zbrodnią doskonałą nie jest tak jak uważasz. Pierwszy lepszy przykład: morderstwo JFK. Zależy kto morduje i jaki kahał na to przyzwala....
    Tadeusz (tkasprzak {at} shaw.ca)

  • strona bardzo mi się podoba, jednak nie zgadzam się co do stwierdzenia, jakoby Raskolikowa dręczyły wyrzuty sumienia. Wydaje mi się, że jego choroba i cierpienia psychiczne bardziej wiążą się z obawą schwytania, aniżeli ze wspomnianymi wyrzutami. Udaje się na katorgę m.in. dlatego, że nie może dłużej znieść presji psychicznej związanej ze strachem przed udowodnieniem winy, wie, że życiu na wolności towarzyszyć będzie ciągły lęk i niepewność. Pobyt w łagrze przynosi bohaterowi ulgę, nie musi dłużej martwić się perspektywą schwytania. Ale to tylko moja opinia ;p
    Monika (kitsunee {at} poczta.fm)

  • Książka nie tak do końca opisuje zbrodnie cały konsensus treści jest zagłębiony w walce ciała i psychiki bohatera obiawiajaca sie rożnymi stanami ciał "wymioty omdlenia "i jeszcze wiele innych stanów ciała które w koncu doprowadziły do ugięcia sie bohatera i przyznania sie do winy. wnioski są proste nie ma zbrodni doskonałej istnieje ona tylko w naszych myślach.
    Marcin (Marcin257 {at} op.pl)

  • uwazam ,ze streszczenie jak i cała strona są poprostu gebialnie zrobione.wszystkie najważniejsze watki zostają omówione... w sam raz na powtórkę przed matura
    beata (beata07077 {at} wp.pl)

  • zbrodnia i kara uchodzi za "cudo" literatury. Zastanawiam się, czy Dostojewski nie chciał sie przekonac, jak jego bohater, o swojej wyższożci nad innymi ludźmi i tez kogos nie zabił..
    radek ()

  • Drogi staffie tu nie jest napisane że t"Zbrodnia i kara" jest kryminałem, . Jest tylko zaznaczone że owa po przeanalizowaniu ksiązka jest wyjątkowa i nie jest wzorowana na typowym kryminale, gdyż jest czymś więcej w porównaniu z nim. Oto cytat z tego opracowania: ..."Można więc powiedzieć, iż powieść Dostojewskiego nie jest tylko zwyczajnym opisem morderstwa, dokonanym na wzór dobrego kryminału, lecz analizą zła w człowieku, jego psychiki, obrazu morderstwa i mordercy".
    Borówka ()

  • Nie można o tej powieści pisać, że jest kryminałem. Jego odwrotność bardziej byłaby na miejscu. Raskolnikow nie odkrywa w sobie pokładów zła, książka nie jest też wypełniona po brzegi motywami odwiecznej walki dobra ze złem. To determinacja i okoliczności prowadzą do występku, choć to również słowo o zbyt radykalnej semantyce. Gdyby treści opracowań nie właziły na siebie może Wasz serwis byłby bardziej interesujący?
    staff ()

  • Świetne! bardzo się przydało:) mam zamiar przeczytać książke bo wydaje się ciekawa :)
    Iza ()






Tagi:
Uniwersalizm Zbrodni i kary - Fiodor Dostojewski - Zbrodnia i kara -