Zbrodnia i kara - streszczenie szczegółowe
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Raskonikow zachowuje się bardzo podejrzanie, śpi w różnych miejscach, np. w krzakach, a po przebudzeniu nie pamięta, jak się tu znalazł. Znów pogrąża się w malignie. Nie uczestniczy w pogrzebie Katarzyny Iwanowny, gdyż zbyt późno się budzi. Czuje się usprawiedliwiony. Raskolnikowa odwiedza Razumichin, który nie kryje swojego zaniepokojenia stanem zdrowia przyjaciela. Czuje się odpowiedzialny za Rodiona i za jego rodzinę, dlatego chce znać prawdę. Widząc, że sytuacja go przerasta, grozi, że zacznie pić. Raskolnikow odwodzi go od tego zamiaru przywołując osobę swojej siostry i matki. Prosi, by był dla nich oparciem w każdej chwili. Razumichin podejrzewa nawet, że Raskolnikow jest politycznym spiskowcem w przeddzień jakiegoś decydującego kroku i przestaje drążyć temat. Razumichin informuje Raskolnikowa, że Dunia dostała od kogoś list. Informacja ta niepokoi bardzo Raskolnikowa. Razumichin wychodzi, a Raskolnikow postanawia niezwłocznie dowiedzieć się czegoś więcej o tym tajemniczym liście.

Raskolnikowa przepełnia uczucie nienawiści. Odzyskuje pewną równowagę umysłową. Chce wyjaśnić sprawę ze Swidrygajłowem i sprawdzić, czy jego dotychczasowe podejrzenia co do niego są słuszne. Wychodząc z pokoju niespodziewanie wpada na Porfirego i wraca z gościem do pokoju. Zapada niezręczne milczenie, które przerywa Porfiry. Obu mężczyznom sytuacja ta niezwykle ciąży. Porfiremu trudno jest przedstawić wprost cel wizyty. Dla sędziego śledczego jest to ostatnia szansa na potwierdzenie jego przypuszczeń. Przeprasza Raskolnikowa, że niesłusznie posądził go o morderstwo, nie mając żadnych dowodów. Niemniej jest przekonany i pewny, że to właśnie Raskolnikow zabił. Następnie przedstawia mu całą wersję wydarzeń dotyczących dochodzenia, kładąc nacisk na jej psychologiczny aspekt. Uświadamia Raskolnikowowi, że wielokrotnie zdradził siebie swoim zachowaniem. Sugeruje mu, aby dla dobra śledztwa i dla samego siebie przyznał się do winy. Darzy Raskolnikowa sympatią, a wizyta ma charakter bardziej prywatny niż urzędowy. Chce mu pomóc:
„Całe to psychologiczne dochodzenie zniszczę, wszystkie podejrzenia w stosunku do pana sprowadzę do zera, tak że pańskie morderstwo będzie wyglądało na coś w rodzaju chwilowego obłędu, bo między nami mówiąc, to naprawdę był obłęd. Jestem uczciwym człowiekiem i dotrzymuję słowa”.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 - 


  Dowiedz się więcej
1  Raskolnikow - charakterystyka
2  Fiodor Dostojewski - biografia
3  Geneza powieści



Komentarze
artykuł / utwór: Zbrodnia i kara - streszczenie szczegółowe


  • Książka o baranie który myślał ,że jest nie wiadomo kim, w dodatku sam przyznał się do winy co za ofiara losu lubię jak idioci dostają za swoją głupotę. Ciekawe jakie to uczucie te całe wyrzuty sumienia ha ha
    Evangelion00pl ()

  • Lidia, Fiodor Dostojewski to bardzo "trudny" autor, może się komuś nie podobać. I rzeczywiście można go nie rozumieć. Ja po 4 latach studiów polonistycznych nadal czuję, że jest ponad moje siły i kompetencje. Dostojewskiego można "odkrywać" całe życie. Przez Twój post przemawia pewna ignorancja
    Heledore ()

  • To jest genialna książka... mówi o podświadomości człowieka, o jego ukrytych lękach, w szczególności o poczuciu winy po dokonaniu zbrodni. Ten utwór trzeba przeczytać, żeby zrozumieć. Ja czytam streszczenie tylko po to, żeby sobie do matury powtórzyć :P a książka bardzo ciekawa. Jedna z niewielu lektur, które mi się podobają.
    Anonim ()

  • Prawdę mówiąc, "Zbrodnia i kara" wywarła na mnie piorunujące wrażenie. Obraz mrocznego i ponurego Petersburga drugiej połowy XIX wieku, doskonała postać Raskolnikowa,opisy jego stanów emocjonalnych i spojrzenie w głąb jego tajemniczej i pełnej skrajności duszy... Warto dodać, iż poglądy i filozofia Raskolnikowa po prostu wyprzedzają, jak dla mnie, swoją epokę!Powieść tą przeczytałam dosłownie jednym tchem, a jej przeczytanie skłoniło mnie do wielu refleksji i przemyśleń. Niezaprzeczalnie najlepsza szkolna lektura, której atmosfery i geniuszu niestety nie sposób oddać w takim streszczeniu. I wiem, że gusta są różne i każdy ma prawo do wyrażania własnej opinii, ale po prostu nie rozumiem, jak o tym arcydziele można powiedzieć, że jest "nudne" czy "bezsensowne"! Chyba Raskolnikow miał rację, dokonując swego podziału na ludzi właściwych i "tworzywo" :)
    Sonieczka (sonieeeczka {at} o2.pl)

  • Książka jest bardzo ciekawa. Nie czytałam jeszcze nigdy takiej. Polecam wszystkim ja przeczytać bo daje dużo do przemyslenia swojego zachowania... A co do streszczenia bardzo przydatne.
    Ewelinka (ewelinka2801 {at} wp.pl)

  • dziwna książka tylko śmiercią powiewa i niczym więcej no może i na końcu miłością dziwną czytając to człowiek ma ochotę się zabić bo tu nic innego nie robią tylko giną
    Cyga (Cyga225 {at} wp.pl)

  • Owszem jest to książka bardzo dobra, znanego rosyjskiego autora. Właśnie kończę ją czytać, jestem na fragmencie, gdzie umiera Katarzyna Iwanowna, a Swidrygajłow (sąsiad Zofii Siemienownej Marmieładow "soni")odkrywa zbrodnie dokonaną przez Rodiona Raskolnikova. W książkę nie brakuję bardzo dronych szczegółów i określeń powtarzających się niejednokrotnie, dlatego lektura ta może dla niektórych wydawać się nudna ba nawet śmieszna. Dla mnie jednak jest to wyjątkowa powieść.
    Marta (calista45 {at} wp.pl)

  • Książka jest naprawdę bardzo dobra. Szczególnie doceniam w niej dokładną analizę psychologiczną postaci. Najbardziej podobają mi się rozmowy pomiędzy Porfirym a Raskolwnikowem.
    Joanna (asia077 {at} o2.pl)

  • Naprawdę wspaniała książka. Ja nie potrafiłam przeczytać jej w jeden dzień, jak to bywało z niektórymi książkami, ale bardzo, bardzo, bardzo mi się podobała. Jest świetna i nie rozumiem tych którzy mówią o niej że nudna, że beznadziejna i inne bzdury. Moim zdaniem jedna z najciekawszych ksiązek- lektur. zdecydowanie polecam! ;)
    zuza ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Streszczenie Zbrodni i kary - Fiodor Dostojewski - Zbrodnia i kara -