Zbrodnia i kara to przykład powieści realistycznej bardzo dokładnie przedstawiającej obraz społeczeństwa rosyjskiego drugiej połowy XIX wieku. Dostojewski uwagę czytelnika kieruje na najniższą warstwę społeczną. Jego bohaterowie to ludzie borykający się z nędzą (Raskolnikow, rodzina Marmieładowów), uwikłani w zbrodnie i inne występki (Raskolnikow, Swidrygajłow), degeneraci społeczni i alkoholicy (Marmieładow), prostytutki (Sonia).

Kryzys ekonomiczny i przemysłowy przyczynia się do ubożenia ludności, kwitnie przestępstwo i prostytucja. Pisarz porusza problem alkoholizmu i materialnej nędzy. Codziennością dla ludzi z marginesu społecznego jest zmaganie się z bezrobociem, chorobami (gruźlica Katarzyny Iwanownej), głodem.


Nędza rodziny Marmieładowa była już taka, że nikt z nich nie miał bielizny na zmianę. Katarzyna Iwanowna nie mogła znieść brudu i wolała męczyć się nad siły po nocach, gdy wszyscy śpią, aby do rana wysuszyć mokrą bieliznę na rozciągniętym sznurze i dać każdemu czystą.

Codzienna egzystencja razi swą brzydotą. Szczególną litość wzbudzają dzieci Marmieładowa:
Najmłodsza dziewczynka, może sześcioletnia, spała na podłodze w jakiejś dziwnej, siedzącej pozie, z głową wtuloną w kanapę. Chłopiec, o rok starszy od niej, drżał w kącie na całym ciele i płakał. Wyglądało na to, że przed chwilą go wygrzmocono. Starsza dziewczynka, w wieku lat dziewięciu, wysoka i cienka jak zapałka, w nędznej, podartej koszulinie i w narzuconym na ramionka kortowym paltociku, sprawionym jej prawdopodobnie ze dwa lata temu, bo nie sięgał teraz nawet do kolan, stała w kącie obok młodszego braciszka, obejmując go długą, chudą jak patyk ręką. Zdawała się go uspokajać, coś mu szeptała, różnymi sposobami usiłowała powstrzymać go, żeby się znów nie rozbeczał, równocześnie zaś ze strachem śledziła za matką swymi wielkimi, ciemnymi oczyma, które wydawały się w jej wychudłej i wystraszonej twarzyczce jeszcze większe, niż były w rzeczywistości.


Dostojewski przedstawia tragiczny los dziecka cierpiącego, zaniedbanego, pozbawionego miłości, prawdziwego dzieciństwa oraz opieki rodzicielskiej.

  Dowiedz się więcej
1  Ramowy plan wydarzeń
2  Fiodor Dostojewski - biografia
3  Zbrodnia i kara - streszczenie szczegółowe



Komentarze
artykuł / utwór: Wątek społeczny w Zbrodni i karze


  • O BOŻE!!JA POTRZEBUJE 350 SLOW NA TEMAT SONII A TU TYLE CO OT NAPLAKAL NAD PUSTA MISKA MLEKA.DO KITU TA STRTONA MOZE Z NIEJ KOZYSTAC ZAWODOWKA A NIE LO!!!!!
    JUSTYNA (www.norbi536 {at} .pl)

  • Wciagneła mnie ta lektura bo jest co rozkminiac jak ktos chce pogadac na ten temat to zapraszam na gg:6128324 Nie myslcie ze jestem jakims kujonem bo ksiązke to czytam raz na ruski rok.Ale to mi sie spodobało bo jest watek filozoficzny...
    Figo077 ()

  • Zgadzam się z Gosią. Sonia nie nawróciła się. Przez cały czas trwania powieści w jej psychice nic nie uległo zmianie. Zawsze była gotowa do poświęceń. Jedynym powodem dla którego zerwała z prostytucją był Swidrygajłow, którego pieniądze zapewniły przyszłość jej rodzinie. Była im już nie potrzebna i to wszystko. Pogdybam i zaryzykuję nawet stwierdzenie, że gdyby w przyszłości zaistniała podobna sytuacja, Sonia wróciłaby na starą ścieżkę.
    Marcin (marcin.110 {at} gmail.com)

  • Sonia nie jest maria Magdalena, maria Mgadalena calowala stpy Chrystusa, tak jak RASKOLNIKOW caluje stopy Sonii, zatem Sonia jest tu w penym sensie Zbawicielem,ktory przyczyni sie do nawrocenia Raskolnikowa.
    gosia ()

  • Podobni Fryderyk Nietzsche nie miał okazji czytać Zbrodni i kary Dostojewskiego, niemniej - przynajmniej pozornie jest wiele rzeczy wspólnych obu twórcom. Na te podobne wątki zwracał uwagę szczególnie rosyjski myśliciel z początku ubiegłego stulecia Lew Szestow, jego analizy Nietzschego i Dostojewskiego , a zwłaszcza "człowieka podziemnego" u obu pisarzy są iewątpliwie bardzo ciekawą interpretacją obu pisarzy i same także stanowią ciekawy i samodzielny dorobek Szestow. Tak więc gdyby kogoś interesowała tematyka, bardzo polecam jego książki; również obrosłe już w interpretacje i dyskusje historyków literatury. Jeszcze na obronę Kasi dodam, że skojarzenie z Nietzchem jest jak najzupełniej słuszne, ponieważ faktycznie z Heglem prócz koncepcji " bohatera historycznego" Dostojewski nie miał wiele wspólnego, Nietzsche jest filozofem o wiele mu blizszym, choć obaj nic o sobie nie wiedzieli. Pozdrawiam Maciej.
    Maciej (hegezjasz {at} wp.pl)

  • Droga Kaisu Nietzsche opublikował pierwsze swoje prace prawie 20 lat po wydaniu Zbrodni i kary... To Nietzsche kształtował swoje poglądy m.in. na podstawie tej lektury
    Jul ()

  • jest tu błąd- nie filozofia Hegla ale Nietzschego!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    kasia ()

  • fajna stronka, dużo ciekawych rzeczy :) POZDRO !!
    MK ()

  • "fajna stronka , ale z deczka mało szczególików :P " przeczyta j książke to nie bedziesz miał zadnych wątpliwości co to szczególiczków
    Matey (matnow {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Uniwersalizm Zbrodni i kary - Zbrodnia i kara - Fiodor Dostojewski -